Feðgarnir sváfu báðir dálítið frameftir enda þreyttir eftir daginn á undan. Eftir nokkrar skeiðar af “Landástarjógúrti” héldu þeir niður í óperu þar sem sá gamli þurfti að ganga frá nokkrum málum. Eftir það röltu þeir niður í miðborg Vínar í glaða sólskyni og hita. Þar fengu þeir sér hádegismat á McDonald’s en þess ber að geta að annar þeirra fékk sér bara salat! Eftir ítalskan ís og kaffi röltu þeir síðan á billjardbúllu nálægt Naschmarkt. Þar hittu þeir Josef Brustmann, vin pabba og tóku við hann leik í Karambol. En út á hvað gengur Karambol og er þetta skemmtilegur leikur?

Vésteinn: Þetta er líkt billjardi má segja, það eru bara þrjár kúlur inná en engar holur. Síðan áttu t.d. að reyna að skjóta gulu kúlunni í hvítu og síðan í rauðu líka. Þetta er talsvert erfitt og þokkalega skemmtilegt. Leiknum lauk þannig: Brustmann 70 stig, Pabbi 64 stig, Vésteinn 15 stig (Haukamet).

Að leik loknum settust Bakkabræður á tyrkneskan (aftur) skyndibitastað. Þeir eldri fengu sér bjór en Vésteinn tók kók og Kebab sem reyndist alls ekki sem verst. Svo héldu feðgar heim en fóru skömmu síðar út aftur. Nú var stefnan sett á Haydnbíóið á Maria Hilfer Strasse en þar eru bíómyndir sýndar án þess að hafa verið talsettar. Hin gula fjölskylda Simpsons varð fyrir valinu og skemmtu Hómer og félagar þeim feðgum fram eftir kveldi. En er myndin þess virði að sjá hana og er hún kannski betri á íslensku?

Vésteinn: Jú hún er bara vel gerð, vel skrifuð og fyndin. Það er s.s. alveg peninganna virði að sjá hana. Hún er örugglega ekki betri á íslensku; það er erfitt að talsetja svona myndir. Ég er reyndar ekki búinn að sjá hana á íslensku.

Dagur var kominn að kveldi og því lítið meira á dagskrá.